Gijzeling, Los, Anonimiteit.

De meeste van jullie weten dat Cornelis Ribbel niet mijn echte naam is….. alleen een paar weten mijn echte naam.

Niemand weet, niemand weet, dat ik Cornelis Ribbel heet…. (Ook Repelsteeltje viel door de mand.)

De naam Cornelis Ribbel is mij gegeven door mijn lieve vriendin.

Mijn gevoel zegt: maak je zelf vrij, los van je verleden en schrijf zodat iedereen kan lezen en meeleven wat ik in mijn hoofd beleef.

Mijn verstand zegt: Pas op! Kijk uit! Er zijn mensen die het niet zo leuk vinden wat je schrijft.

Ik twijfel al sinds de start van mijn blog anoniem of niet….? Dan denk ik aan de inspirerende Cornelie Egelie-Sprenger van onder andere Samen Sterk zonder Stigma. Wanneer ik anoniem blog werk ik mee aan het stigma, kom ik uit “de kast” dan heb ik misschien wat ellende. Weegt de ellende op tegen de mensen die zich misschien gesteund voelen door mijn schrijfsels. Dilemma met een dikke D, op twee benen met een hoofdletter 2.

Ik voel me gegijzeld omdat mijn verleden mij weerhoud om te schrijven onder mijn eigen naam. Waarom breek ik niet los? Stand: 61% in mij wil onder mijn eigen naam, dat is nog geen overtuigende meerderheid.

Op zoek naar argumenten om mijn beslissing te kunnen nemen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.